โรงหนังท่าฉลอม

โรงหนังท่าฉลอม

***โรงหนังท่าฉลอมจำได้ว่าอยู่เยื้อง ๆ กับบ้านยาย

ถ้ามาจากท่าข้ามฝากโรงหนังจะอยู่ทางฝั่งขวามือ

โรงหนังท่าฉลอมในความทรงจำเมื่อเข้าไปจะมีม้านั่งที่

เป็นไม้ติดกับจอเป็นม้านั่งยาว ๆ ถัดขึ้นไปเรื่อย ๆ

ก็จะเป็นม้านั่งไม้เหมือนกันแต่จะเป็นม้านั่งแยก

เป็นตัว ๆ รู้สึกว่าจะพับได้ด้วย เสริมด้วยแอร์พัดลม

ตัวใหญ่มาก ตั้งอยู่แถบจะตลอดแนวของทางเดิน

***ภายในโรงหนังก็ไม่ใหญ่และก็ไม่เล็ก ถ้าจะเข้าห้อง

น้ำก็เชิญได้ทางหลังจอทั้งอุจจาระทั้งปัสสาวะ

เต็มไปหมด ช่วงเด็กจะไม่ค่อยเสียเงินเพราะ

จะคอยมุดเข้าไปดูหนังกันคนเก็บตั๋วก็ไม่ว่าอะไร

เพราะว่าเราเป็นเด็กกระมัง ยิ่งตอนหนังฉาย

ใกล้จบใครอยากเข้าก็เชิญ

***เสน่ห์ของโรงหนังท่าฉลอมที่จำได้คือเมื่อ

โรงหนังเปิดขายตั๋วจะเปิดเพลงท่าฉลอมแต่ก็จำ

ไม่ค่อยได้แม่นนักเพราะมีเพลงที่สำคัญอยู่ 2 เพลง

นั้นคือเพลงท่าฉลอมในสมัยนั้นร้องโดย ชรินทร์

นันทนาคร และเพลงไทยสามัคคีสี่เหล่าก็เลยไม่

รู้ว่าเพลงไหนขึ้นก่อนแต่ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็น

เพลงท่าฉลอมเปิดก่อนและก่อนจะทำการฉายหนัง

ก็จะปิดท้ายด้วยเพลงไทยสามัคคีสี่เหล่า ถ้าใคร

ที่ยังจำได้ก็ช่วยมากระตุ้นความจำกันบ้างนะครับ

***เดี๋ยวนี้กลับไปอีกทีช่วงปี 49 ก็ไม่มีโรงหนัง

ท่าฉลอมอีกแล้วรู้สึกว่าจะเป็นธนาคารรึไงนี่แหละ

เสียดายนะครับเพราะเป็นอะไรที่เป็นเอกลักษณ์ของ

ท่าฉลอมอีกอย่างหนึ่งที่น่าจะอนุรักษ์ไว้แต่ก็อย่าง

ว่าทุกอย่างล้วนไม่เที่ยง คิดถึงเสมอ “ท่าฉลอม”