ท่าฉลอม

ท่าฉลอม

***ท่าฉลอมอยู่ใกล้มหาชัยเพียงข้ามลำน้ำเท่านั้น

จำได้ว่าขึ้นฝั่งท่าฉลอมจะเป็นโป๊ะต่อขึ้นไปก็เป็นทาง

เดินที่ตีขึ้นจากไม้เป็นทางยาวออกไปขึ้นถนนระหว่างทาง

จะมีรถสามล้อถีบจอดรอกันอยู่เป็นแถวในที่นั้นก็มีลุงพัน

ลุงบุญรวมอยู่ด้วยบางทีแถวอาจยาวไปถึงโรงงาน

ทำปลากระป๋องเราเรียกกันติดปากว่า โรงงานติ้งห่วย

สะกดถูกหรือเปล่าก็ไม่รู้

**สมัยก่อนพอพ้นเรือก็เดินไม่ใครได้ขึ้นสามล้อกันนัก

เพราะต้องประหยัดเงินอีกอย่างเดินก็สนุกดีเพราะไม่ไกล

ประมาณ 3 กิโลได้กระมัง จำได้ระหว่างทางต้องผ่านโรงงาน

ติ้งห่วย ก่อนเดินไปสักพักก็จะเป็นชุมชนเล็ก ๆ ที่ทำปลา

ตากแดดขายคือจะนำปลาไปทำให้ละเอียดแล้วนำไป

ยีเป็นวง ๆวง ลงบนอวนตาเล็ก ๆ พาดตกแดดกันเป็นกลุ่ม

แล้วก็จะมีเฉพาะตรงบริเวณนั้นเท่านั้นเพราะเลยออกไปก็

ไม่มีแล้ว

**ที่จำได้อีกทีหนึ่งก็เห็นจะเป็นโรงนำปลาที่นี่จะอยู่เลยชุมชน

ทำปลาแพมานิดหน่อยเป็นโรงงานทำน้ำปลาผมต้องมา

ซื้อน้ำปลาที่นี่ทุกครั้งเวลาที่แม่ให้มาธุระที่ท่าฉลอม

โอ้เกือบลืมก่อนถึงโรงน้ำปลาต้องผ่านศาลเจ้าแม่

“ลิ้มกอเหนี่ยว” ก่อนศาลจะอยู่ทางขวาถ้ามาจากท่าน้ำ

แล้วจะมีโรงงิ้วอยู่อีกฝั่งของถนน เดินไปเรื่อยจะเจอ

ศาลเจ้าอีกหลังอยู่ฝั่งขวาเหมือนกันแลก็มีโรงงิ้วอยู่

ฝั่งถนน ก็ถึงบ้านยายแล้วละครับเพราะอยู่ติดกับโรงงิ้ว

นั่นเอง

***บ้านยายจะอยู่เยื้อง ๆ กับโรงหนังท่าฉลอมคือบ้าน

ยายอยู่ฝั่งซ้ายโรงหนังอยู่ทางฝั่งขวา (ทุกวันนี้โรงหนัง

ไม่มีแล้วเพราะรู้สึกว่าจะเปลี่ยนไปเป็นธนาคาร)ใครรู้

ก็ช่วยตอบมาด้วยนะครับเพราะไม่ได้มาเกือบ 20 ปีได้

กระมังที่นี่น่าอยู่เพราะเงียบและผู้คนก็มีอัธยาศัยที่ดี

มาก ๆ เสียอย่างเดียวผีเยอะมาก(เพราะตอนเป็นเด็ก

โดนหลอกบ่อยมาก

**ถ้าได้เดินเล่นวันเดียวก็ทั่วท่าฉลอมแล้วเพราะจากบ้าน

ยายไปทางท้ายบ้านอีกนิดก็จะเป็นศาลเจ้าพ่อกวนอู ศาล

นี้จะหันหน้าออกแม่น้ำธรรมซาติสวยดีครับถ้าต้องการไป

วัดช่องลมก็ออกไปทางถนนที่จะไปสมุทรสงครามคือ

จะอยู่บริเวณที่จะออกจากท่าฉลอมโดยทางรถนั่นเอง

แถวนั้นจะเป็นวงเวียนที่จะเวียนไปยังท่าข้ามฝากหรือ

เลี้ยวถ้ามาจากทางธนาคารเลยมาอีกนิดจะมีทางที่

ให้รถวิ่งผ่านเป็นทางแยกที่ซ่อนตัวอยู่ตรงมุมตึกมาสักหน่อย

ก็จะเจอวงเวียนถ้าเลี้ยวซ้ายก็จะเจอวัดช่องลมแล้ว

ก็วิ่งตามทางจะออกถนนมุ่งหน้าลงใต้ได้เลยแต่ถ้า

อ้อมวงเวียนมาแล้ววิ่งตรงก็จะเจอท่าเรือข้ามฟาก

***เป็นไงงงมั้ยผมก็งงคือไม่ใช่นักเขียนแต่คิดถึงบ้าน

เก่าก็เลยเอาเท่าที่จำได้ก่อนแล้วก็ค่อยย้อน ๆ เอา

ที่หลัง แล้วจะกลับมาใหม่ใครที่จำว่าท่าฉลอมในอดีต

เป็นอย่างไรก็เล่าสู่กันฟังบ้านนะครับเผื่ออาจเป็น

คนเคยรู้จักกันมาก็ได้